انجمن آرای ایران

۲۵ خرداد ۱۳۸۸. آلمان

به زنان، مردان، جوانان دلیر ایرانزمین،

سی سال از سقوط ایران در مرداب حکومت اسلامی می گذرد، و امروز نظام سرکوبگر اسلامی، به گونه ای آشکار، به پایان خط خود رسیده است. ما، برای این در « انجمن رایزنان ایران آزاد » گرد آمده ایم تا وظیفه و سهم خود را در کشاندن جنازه ای به نام جمهوری اسلامی به سوی گورستان تاریخ ادا کنیم.

هم میهنان! ما بر این باوریم که امروز «کف مطالبات مدنی» ما چیزی جز «لغو قانون اساسی جمهوری اسلامی» نیست و از این رو، برگزاری یک « رفراندوم آزاد » را پیش شرط هرگونه «دگرگونی راستین و بنیادین» برای گذار به یک نظام مبتنی بر «لائیسیته»، «پارلامانتاریسم» و «مردمسالاری» می دانیم.

نمایش مضحک ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ نشان داد که در چارچوب حکومت ولایت فقیه هیچ گونه امکانی برای اصلاحات - هر چند ظاهری - وجود ندارد، و نظام جمهوری اسلامی، حتا تغییراتی جزئی و سطحی از سوی وفاداران به خود اش را نیز برنمی تابد.

هم میهنان! آزادی ایران یعنی آزادی همه ی ایرانیان، و آزادی همه ی ایرانیان، یعنی آزادی رأی یک یک فرزندان کوروش. از این رو، ما از همه ی نیروهای سیاسی، اجتماعی، و فرهنگی ایرانزمین درخواست می کنیم که برگزاری یک «رفراندوم آزاد» را در رأس خواست های خود قرار دهند. رفراندومی که همه ی گروه های سیاسی ایرانزمین حق شرکت کردن در آن را، به دور از هر گونه سانسور و فشار، داشته باشند.

ما همچنین از جهان آزاد مصرانه می خواهیم که:
دولت احمدی نژاد را تحت هیچ شرایطی به رسمیت نشناسد.
همه ی امکانات خود را برای کمک به مردم ایران، جهت برگزاری یک «رفراندوم آزاد» به کار برد.
ملت ایران، در این روزهای سرنوشت ساز، به پشتیبانی معنوی همه ی ملت های آزاد جهان نیاز دارد.

ما همچنین از مردم ایران در چهارگوشه ی ایرانزمین می خواهیم که «یک صدا و یکپارچه» به اعتراضات خود ادامه داده، و از طریق «اعتصابات گسترده» و «نافرمانی مدنی» در هر جا که امکان اش را دارند، «استبداد اسلامی» حاکم را به چالش کشیده و به زانو درآورند.

ایرانیان! فرزندان کوروش و تهمینه و تهمتن!
امروز ضرورت «همبستگی ملی»   حکم می کند که همه ی مردم ایرانزمین خود را «پاره های یک تن واحد» بینگارند و هیچ کس تحت هیچ شرایطی دیگران را تنها نگذارد. از این رو، ایجاد صندوق های مالی به گردانندگی خود شما، برای کمک به اعتصاب کنندگان، و به وجود آوردن شبکه های یاری رسانی به همه ی کسانی که به هر نوعی تحت فشار نیروهای سرکوبگر نظام هستند، یک خویشکاری ملی ست.

ما از همه ی اعضاء نیروهای انتظامی، سپاه، بسیج و ارتش می خواهیم که یگانه وظیفه ی خود را «نگهداری از مردم» و «پاسداری از خاک» ایرانزمین بدانند و از هر گونه دست اندازی به جان و مال و ناموس «خانواده ی بزرگ ملت یکپارچه ی ایران» پرهیز کنند. دولت های «حکومت غاصب جمهوری اسلامی» برخاسته از رأی آزاد مردم ایران نبوده و نیستند. از این رو، هرگونه پی روی از فرمان های این «دولت های انیرانی» و «حکومت استبدادی»، به معنای ایستادگی در برابر «ملت بزرگ ایران» به شمار می رود. امروز پدران و مادران، برادران و خواهران ما از شما می خواهند بدون هیچ قید و شرطی دست در دست مردم ستمدیده ی ایران نهید و فرزندان ایرانزمین را در راه رسیدن به آزادی تنها نگذارید.