|
|
انجمن آرای ایران
گناه: علیرضا سپاسی
تاريخ نگارش :
۱٨ اسفند ۱٣٨٨
|
|
گناه
هنگام نماز، بر مرمر ِ محراب ِ تن معشوق ِ شوخ و شنگ ام .
از پنجره ، دمی بر ماه نظر کردم
ماه آرام و بی تعجیل فرو می رفت در جان سپید ابری دل انگیز
تقلید ماه را،
من هم هوس کردم
شنیدم که آن طناز به عشوه در گوشم گفت.
بس کن مرد .... توبه کن .
که امشب هم تو گناه کردی و هم من گناه کردم
لب لعلش به دندان گرفتم و گفتم : خدایا ببخشای مرا.
نفهمیدم ،
اگر
" کم "
گناه کردم.
علیرضا سپاسی