انجمن آرای ایران

کانرد آیکن (۱۹۷۳ – ۱۸۸۹)
برگردان: سینا کمال آبادی

کانرد آیکن، نویسنده و شاعر امریکایی، دانش آموخته دانشگاه هاروارد بود که طی دوران تحصیل دوستی صمیمی و نزدیکی با تی.اس. الیوت پیدا کرد و این رفاقت تا آخر عمر الیوت ادامه داشت.
آیکن که در ۵ آگوست ۱۸۸۹ در خانواده ای ثروتمند در ایالت جرجیا متولد شده بود در یازده سالگی والدینش را از دست داد. و ماجرا از این قرار بود که پدرش (پزشک و جراح)، صبح روز ۲۷ فوریه ۱۹۰۱ ابتدا همسرش و سپس خودش را کشت و این واقعه و رو به رو شدن کانرد جوان با پیکر بی جان پدر و مادر تا آخر عمر او را تحت تاثیر قرار داد شاید به همین دلیل است که بیشتر کارهای آیکن جنبه روان شناختی دارند.
او که علاوه برشعر، داستان کوتاه و نوول هم می نوشت در سال ۱۹۳۰ برنده جایزه پولیتزر شعر شد و در ۱۷ آگوست ۱۹۷۳ درگذشت.
در مورد او می توان گفت همه کسانی که کارهایش را خوانده بودند، دوستش داشتند.



آهنگی که با تو می شنیدم

فراتر از آهنگ بود
آهنگی که با تو می شنیدم
و فراتر از نان بود
نانی که با تو قسمت می کردم
و اکنون همه جا را غم گرفته
بدون تو،
و همه زیبایی ها
رفته اند.

روزی دست هایت این میز را نوازش می کرد
و این سرویس نقره را
و انگشتانت را روی این لیوان می دیدم
دلبندم! این ها تو را به یاد نمی آورند –
با این وجود حس انگشتان تو آن ها را رها نمی کند .

در قلب من بود
که میان این همه می خرامیدی
و متبرک شان می کردی
با انگشتانت و با چشم هایت
و در قلب من همیشه به یاد تو خواهند بود –
روزگاری با تو آشنا بودند
با تو ای زیبای فرزانه.