انجمن آرای ایران

Als unnötiger Luxus

Herzustellen ward verboten,‎

Was die Leute

Lampen nennen.‎

Tharsus, der König von Xantus

Der von Geburt Blinde

<><><>

تزئینات زاید
‏ ‏
ساختنش را ممنوع کرد

چیزی که مردم ‏

چراغ می‌نامندش

تارسوس پادشاه اگزانتوس،

آن کور مادرزاد.‏

‏(گونتر کونرت)‏

<><><>


Aber was da gesät wird,‎

geht am Tage nicht auf:‎

Weisheit pflanzt sich nicht fort: sie ist

das fruchtlose Ende, zu dem

jeder nur einzeln gelangt

auf seinem einsamen Weg.‎
‎ ‎

‎(Günter Kunert)‎


واین بذری که کاشته‌ شده،‏

یک روزه ثمر نخواهد داد:‏

دانائی، موروثی نیست، بلکه

مقصد عقیمی است

که هر کس به تنهائی

و از راه عزلت بدان خواهد رسید.‏


‏(گونتر کونرت)‏


<><><>

Als der Mensch

Unter den Trümmern

Seines

Bombardierten Hauses

Hervorgezogen wurde,‎

Schüttelte er sich

Und sagte:‎

Nie wieder.‎

Jedenfalls nicht gleich.‎



‎(Günter Kunert)‎
<><><>

وقتی که انسان

از زیر آوارهای

خانه‌ی بمباران شده‌اش

بیرون کشیده شد

خود را تکاند

و گفت:‏

نه، دیگر، هرگز.‏

یا اقلا نه به این زودی.‏


<><><>

‏(گونتر کونرت)‏
Am Abgrund

In gewissen seltsamen Momenten

bricht die Wirklichkeit

über uns herein. ‎

Wandelnde Körper, manchmal einander zugetan.‎

‎ Die Natur, willfährig wie bekannt, gibt sich

mit jedem ab, zufällig, wie das Sein

eben Zufall ist. In den Schatten

armseligen Gesträuchs erscheinen

Gesichter: Spiegelbilder,‎

so wie wir künftig gesehen werden

von Späteren unerkannt

in den Blättern und Gezweigen.‎

Das also wäre in etwa die ganze Wahrheit

‎(Günter Kunert)‎

<><><>

بر لب پرتگاه

بعضی اوقات، واقعیت به ما هجوم می‌آورد.‏

همانند پیکرهای متحرکی

که به هم نیاز دارند.‏

طبیعت، همانطور که می‌دانیم

با همه کنار می‌آید

اتفاقی، همانطور که

بودن خود یک اتفاق است.‏

در سایه‌ی بته های بیچاره‌ای

صورتک هائی دیده می شوند.‏

تصاویر آینه‌ مانند ما‏

تصاویری که آیندگان از ما خواهند داشت

تصاویری گنگ و مبهم در میان شاخه ها و برگها.‏

این تقریبا همه حقیقت است.‏

‏(گونتر کونرت)‏